Na dzisiejszej mszy świętej parafia gościła księdza misjonarza i młodą Kenijkę. Ksiądz opowiedział w kilku słowach o sytuacji w tamtym kraju i najbardziej poruszające były dane dotyczące zdrowia. Ale najistotniejszy był ich występ muzyczny. Śpiewali piękne pieśni w kilku językach ? po polsku, angielsku i w kilku afrykańskich narzeczach. Chodząc do kościoła na msze staram się słuchać i wyłapywać treści, które mogłyby być poradą odnośnie mojej sytuacji. Przecież Bóg przemawia do nas Swym słowem i innymi znakami. Sztuką jest odczytywać te właśnie znaki i marzę, że kiedyś będę to potrafiła. I dzisiaj misjonarz wraz z Kenijką uczyli dzieci piosenki, której słowa mniej więcej mówiły tak: nie martw się, Bóg cię kocha, On się o Ciebie troszczy, bądź szczęśliwy i wszystko pomyślnie się ułoży.

Czwartkowy koncert przypomniał mi utwory, przy słuchaniu których ciarki przechodzą po plecach. Wspaniałe melodie, ale przede wszystkim siła tekstów. Teksty te nawiązywały do ówczesnej sytuacji politycznej i ekonomicznej w kraju, ale ja osobiście odnoszę je do mojej obecnej sytuacji życiowej. I czekam wciąż na wiatr, który rozgoni ciemne, skłębione zasłony, że w końcu runą mury i pogrzebią stary świat, a rezultacie jeszcze będzie przepięknie i jeszcze będzie normalnie. Wiem, że powinnam w końcu wziąć sprawy w swoje ręce. Do tej pory ograniczał mnie strach, dlatego pewnych działań nie podejmowałam. Jednak zupełnie nie zmieniło to mojej sytuacji na lepsze, wręcz pogrążam się stopniowo.